Nog een paar nachtje en dan is het jaar weer ten einde.
Heb er dit jaar al eens over geblogt
Maar dit afgelopen jaar is erg zwaar geweest.
En toch is het achteraf gezien een fijn jaar geweest
Het begon vorig jaar Kerst.
Dagen in mijn bed doorgebracht, afvallen en maar huilen en niet slapen.
Was compleet op. Heel voorzichtig dacht ik aan een depressie,
maar dat kon mij niet over komen.
Ik was sterk en kon alles aan,nou mooi niet .
Om een lang verhaal kort te maken.
Ik had wel degelijk een depressie.
Maar nu durf ik bijna hardop te zeggen dat ik er dankbaar voor ben.
Ik heb de weg naar Jezus terug gevonden.
Meer dan 33 jaar geleden gaf ik mijn hart aan hem.
Door allelei oorzaken een andere weg ingeslagen.
Nu ik de wanhoop nabij was en geen uitweg meer zag,werd er aan mijn hart geklopt
Marianne je weet waar jij je hulp kunt vinden.
Natuurlijk is het niet zonder slag of stoot gegaan,maar ik heb de Heer weer aangnomen,en dat heeft mijn leven zoeel blijdschap en rust gebracht.
Ik mag mij weer een kind van God noemen.
Dat is z'n fijn en warm gevoel
Nu wil dat niet zeggen dat je dan geen tegenslag meer zult krijgen,nee zeker niet.
Maar ik kan en mag mijn zorg wel met de Heer delen en dat maakt het wel (gemakkelijker).Ik weet niet of dit het juiste woord is maar iets delen maakt het wel lichter, en geeft kracht.
Nu we weer bijna aan het begin van een nieuwe jaar staan,wil ik ook weer aan mijn ikke gaan werken.
Ben door mijn AD medicatie 22 kilo aangekomen.
Nu heb ik de gbp operaties niet voor niets onder gaan dus wil ik die 22 kilo ook weer kwijt.
Ga dus samen met mijn man en kind een nieuw eetpatroon aanmeten.
Ook zijn we aan het sporten op de wii wat we erg leuke vinden.
Lieve lezers ik wens jullie Gods zegen en tot gauw maar weer,ik ga weer regelmatig blogjes schrijven.
